اعتماد به بعضی آدمها مثل اعتماد به گرگ است:
در روانشناسی تکاملی، رفتار فرصتطلبانهی برخی انسانها ریشه در «تشخیص فریبکار» دارد—مغز ما برای محافظت در برابر کسانی که بدون عمل متقابل سود میبرند طراحی شده. اما نکتهی عجیب: گرگها در یک گلهی پایدار به هم اعتماد میکنند، چون عدم همکاری بقا را به خطر میاندازد. آیا اعتماد یک توهم است یا یک سرمایهگذاری حسابشده برای انسان؟
راهکار:
یک نگاه دیگر: شاید گرگ ناگزیر است برای بقا شکار کند، ولی انسان میتواند انتخاب کند. اعتماد یعنی شناخت مرزها، نه انتظار تغییر ذات دیگران.