اعتماد به آدما و تیر خوردن همیشگی:
اعتماد در مغز بیشتر شبیه پیشبینی ریسک است تا حس اخلاقی؛ اکسیتوسین تعامل را تسهیل میکند اما اعتماد کورکورانه نمیسازد. پژوهشها نشان میدهد تجربه خیانت، حافظه اجتماعی را به بیشبرآورد خطر وادار میکند؛ یعنی بعد از چند ضربه، مغز حتی به آدمهای امن هم علامت هشدار میدهد. آیا الگوی تیر خوردن از آدمهاست یا از سطح دسترسیای که میدهی؟
راهکار:
اعتماد را دودویی نبین؛ یک لایه «اعتماد آزمایشی» بساز: اول مسئولیت کوچک بده، بازخورد را ثبت کن و بعد سطح دسترسی را بالا ببر. اینطور ضربههای تکراری را زودتر شناسایی میکنی و بیاعتمادی کلی، جای قضاوت دقیق را میگیرد.