عشق بدون عمل، اعتماد بدون اثبات، عذرخواهی بدون تغییر:
در روانشناسی، مغز اعتماد را نه از واژهها که از تطابق آنها با الگوهای رفتاری تکرارشونده میسازد؛ وقتی عمل غایب است، آمیگدال سیگنال تهدید میفرستد. عذرخواهی بدون تغییر، «عذرخواهی آیینی» نام دارد که فقط تنش لحظهای را کم میکند و در مغز، اعتبار کلام گوینده را برای آینده کاهش میدهد.
راهکار:
از منظر شناختی، این جمله توصیفگر «شکاف اعتبار» است: هر بار که کلام بدون رفتار تکرار میشود، مغز ارزش پیشبینیکنندگی آن را پایین میآورد؛ پس رابطهها نه با شدت واژهها، بلکه با نرخ تطابق رفتار و گفتار سنجیده میشوند.