چرا اعتماد از بین رفته با حرف برنمیگردد؟:
در روانشناسی اجتماعی، «خطای اسناد بنیادین» میگوید ما رفتار اشتباه را به شخصیت فرد وصل میکنیم نه به شرایط؛ یک خطا اعتماد را میسوزاند و دهها حرف آن را برنمیگرداند. طبق نظریهٔ «سیگنال پرهزینه»، کلمات ارزاناند و مغز تنها رفتار پرهزینه و تکرارشونده را نشانهٔ صداقت میپذیرد. اگر این است، چرا باز هم گفتار را باور میکنیم؟
راهکار:
این جمله را میشود به یک اصل روانشناختی گسترش داد: اعتماد از جنس فعل است، نه قول؛ وقتی رفتارها در طول زمان تغییر کنند، کلمات دیگر جایگزین جبران نیستند، بلکه تأییدکنندهی همان تغییرند.