اعتیاد به کسی

اعتیاد به کسی؛ وقتی عشق مثل مواد مخدر می‌شود:

در عصب‌شناسی، عشق رمانتیک دقیقاً همان مسیر پاداش اعتیاد را فعال می‌کند؛ دوپامین و اکسیتوسین مثل یک ماده مخدر عمل می‌کنند. اسکن مغزی افراد عاشق و معتاد به کوکائین شباهت حیرت‌انگیزی دارد: همان ولع، همان تحمل، همان سندرم ترک. پس این جمله فقط یک استعاره شاعرانه نیست؛ یک حقیقت بیولوژیک است. اگر عشق ماده است، آیا برای دلشکسته‌ها هم «معتادان گمنام» جواب می‌دهد؟

راهکار:

این جمله را ببر سمت تفاوت عشق و وابستگی؛ عشق آزادت می‌کند، وابستگی اسیرت. همان حرف را می‌توانی از زاویه «اعتیاد به حضور» هم بگویی تا خواننده روی جنبه تلخ قضیه هم مکث کند.