خرخون بودن یعنی وقت گریه کردن نداری؟:
تحقیقات روانشناسی نشون میده که اعتیاد به کار گاهی یه مکانیزم دفاعی برای سرکوب احساساتِ. وقتی ذهن مدام مشغول کاره، جایی برای پردازش غم، عصبانیت یا حتی خوشی باقی نمیمونه. جالب اینجاست که به اصطلاح "workaholism" در DSM-5 به عنوان اختلال شناخته نشده، ولی عوارضش شبیه اعتیادهای رفتاری دیگهست: افت سلامت، انزوا و کاهش هوش هیجانی. آیا واقعاً کار کردنِ بیوقفه ارزش از دست دادن ارتباط با خودت رو داره؟
راهکار:
این جمله انگار به یک حقیقت تلخ اشاره داره: خیلیها کار رو به عنوان راهی برای فرار از احساسات انتخاب میکنن. شاید یه قدم کوچیک این باشه که پنج دقیقه در روز رو فقط برای نفس کشیدن و توجه به احساساتت بذاری. نه به عنوان وظیفه، به عنوان یک انتخاب آگاهانه.