خماری عشق: تو مصرفکنندهای یا معتاد؟:
مغزِ عاشقِ طردشده و مغزِ معتادِ در حال ترک، یک نقشهٔ عصبی مشترک دارد؛ در fMRI، دوری از معشوق همان ناحیهٔ تکیهگاه (نوکلئوس اکومبنس) را فعال میکند که ترک کوکائین فعال میکند. پس «خماری عشق» فقط تشبیه ادبی نیست، افت دوپامین و سندرم ترک واقعی است. جالبتر: تجربهٔ درد اجتماعی، همان مسیرهای درد فیزیکی را روشن میکند. آیا این خماری را میتوان با یک «دوز» دیگر درمان کرد؟
راهکار:
تعبیر تازه: این جمله، بیش از آنکه معشوق را قضاوت کند، وابستگی گوینده را فاش میکند؛ چون خماری بدون مصرف قبلی معنا ندارد. در این رابطه، «مصرفکننده» خودِ گوینده است و معشوق فقط ماده. برگردان طنازانه: «تو در آینهام مصرف بودی؛ حالا خمار خودمم.»