چشمات دریای خزر منه؛ متن عاشقانه خاص:
دریای خزر بزرگترین دریاچه جهان است و سطح آن حدود ۲۸ متر پایینتر از سطح دریاهای آزاد است؛ یعنی چشمانی که به آن تشبیه شده، عمقی دارد که از سطح معمولِ قیاسها پایینتر شروع میشود. پژوهشهای روانشناسی نشان میدهند تماس چشمی طولانیتر از چند ثانیه ترشح فنیلاتیلآمین را بالا میبرد و نوعی دوپینگ عاطفی ایجاد میکند. این یعنی مقایسه چشم با یک دریای بسته، از نظر شیمیایی کاملاً درست از آب درمیآید.
راهکار:
در این جمله، دریا فقط یک پسزمینه نیست؛ یک ادعای مالکیت عاطفی است: «دریای خزرِ من». میشود همین ایده را گسترش داد و از جغرافیای چهره نقشه ساخت؛ مثلاً ابروها ساحل، نگاه موج و مردمک عمیقترین نقطه. اینطوری تعریف عاشقانه از یک تصویر به جهان شخصی تبدیل میشود.