حرفهایی که فقط برای یک نفر معنا دارند:
در زبانشناسی به آن «آیدیوگلوسیا» میگویند: دوقلوها و زوجها واژههایی میسازند که فقط در همان رابطه معنا دارد. مغز این واژهها را به بوی، صدا و چهرهٔ یک نفر گره میزند؛ بعد از قطع رابطه، حافظه هنوز کلمه را دارد اما مسیر بازیابیاش گم میشود. مثل پلی که فقط به یک جزیره میرسد. آیا شما هم واژهای خصوصی دارید؟
راهکار:
این جملهها بیمعنا نمیشوند؛ از «ابزار ارتباط» به «سندِ یک رابطه» تبدیل میشوند. مثل نتهایی که فقط در یک ساز معنا داشتند و حالا پارتیتور خاطرهاند: دیگر نواخته نمیشوند، اما ثابت میکنند روزی موسیقی وجود داشته.