عاشقانه دونفره

عشقی که آدم را به زندگی وصل می‌کند:

در روان‌شناسی دلبستگی، عشق به یک نفر را مثل «پاداش» در مدار دوپامین رمزگذاری می‌کند؛ اکسیتوسین پیوند را عمیق‌تر و اضطراب جدایی را شدیدتر می‌کند. جان بالبی می‌گفت امنیت روانی پایدار وقتی شکل می‌گیرد که چند تکیه‌گاه ایمن وجود داشته باشد، نه فقط یک نقطه. عشق متمرکز، شدید است؛ شبکه حمایتی، تاب‌آور.

راهکار:

عشق وقتی قوی‌تر می‌شود که سقفِ زندگیِ یک نفر نباشد؛ پنجره‌ای باشد که آدم از آن دنیای بزرگ‌تر را هم ببیند. پیوندی که فقط یک نفر را نقطه اتصال زندگی می‌کند، شبیه تکیه‌گاه است؛ اما پیوندی که دو نفر با هم در آن رشد می‌کنند، خودِ زندگی را می‌سازد.