نور ستاره تو حتی بعد از رفتن هم میدرخشد:
ستارهشناسها وقتی به آسمون نگاه میکنن، در واقع دارن گذشته رو میبینن؛ نور بعضی ستارهها میلیونها سال در راهه و شاید الان اون ستاره دیگه وجود نداشته باشه، ولی نورِ اون هنوز به ما میرسه. یعنی دیدنِ نورِ یه ستاره همیشه به «بودنِ الانِ» منبعش وابسته نیست. برای آدمها هم تأثیر و خاطرهی یه رابطه میتونه بعد از جدایی همونقدر واقعی و روشن بمونه. آیا نورِ خاطرهای که ساخته شده، از واقعیتِ امروزِ اون آدم قویتره؟
راهکار:
ایدهی تکمیل: این تصویر رو با یک عکس شبِ پرستاره و یک جمله از «حضور غایب» ترکیب کن تا حسِ ماندگاری نور بعد از رفتن، عمیقتر منتقل بشه.