عاشقانه برای عشق

متن عاشقانه بودنت و آسمان؛ ناز ماه:

ماه در واقع آینه تمامعیار خورشید است؛ نورش را وام میگیرد و همان را به زمین میفشاند. بابلیها ماه را خدای زمان و مبنای تقویم میدانستند، و گرانشاش محور زمین را پایدار نگه میدارد. عشق هم همینطور است: خودش نور ندارد، اما هرچه از دیگری میگیرد را چنان میتاباند که فکر میکنیم منبع اصلی خود اوست.

راهکار:

این تصویر رقابت با آسمان را میسازد، اما عشق واقعی نیازی به بردن ماه ندارد؛ میتواند آسمانی تازه بسازد که ماه هم در آن مهمان باشد. اگر میخواهی متن قویتر شود، بگذار معشوق نه برنده، بلکه تنها ستارهٔ کهکشان خودش باشد.