عاشقانه به ماه

ناز چشمانت را قاب می‌کنم، تا مهتاب ننازد:

در اساطیر یونان، سلنه، الهه ماه، عاشق چوپان زیبارویی به نام اندومیون شد و زئوس او را در خواب ابدی فرو برد تا سلنه هر شب بتواند بدون مزاحمت به زیبایی او بنگرد. این ایده «نگهداری زیبایی در قاب زمان» در شعر شما طنین‌انداز است. آیا این آرزو برای توقف زمان، در نهایت شکستی ظریف در برابر طبیعت گذرا نیست؟

راهکار:

برای گسترش این تصویر، می‌توانید یک قطعه کوتاه بنویسید که در آن، مهتابِ مغرور پس از دیدن قابِ چشمان معشوق، خودش را در آینه‌ی یک دریاچه نگاه می‌کند و سکوت می‌کند.