عاشقانه بی جواب

دلتنگی برای کسی که نیست؛ نفسم بند نفس‌های اوست:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد دوری از عزیز، همان نواحی از مغز را فعال می‌کند که درد فیزیکی را پردازش می‌کنند؛ یعنی مغز تفاوت چندانی بین «دلشکستگی» و «شکستگی استخوان» نمی‌بیند. جالب‌تر اینکه در نظریه‌ی دلبستگی، این «حضور غایب» دقیقاً همان الگوی جستجوی بازپیوند است که کودک هنگام خروج مادر از اتاق نشان می‌دهد. پس این بغض، یک واکنش فیزیولوژیک قدیمی است، نه یک ضعف شخصی.

راهکار:

این متن را می‌توان از زاویه‌ی «حضورِ غایب» هم دید: گاهی نبودنِ یک نفر، پررنگ‌ترین حضورِ زندگی ماست. همان غیبت، دارد مدام به تو یادآوری می‌کند که دلت جای کسی را بلد است؛ برای همین این همه سال است که خالی نمانده.