رسیدن در باران خیال: وقتی واقعیت جایی نیست:
در روانشناسی، این حالت «تفکر آرزومندانه» نام دارد، جایی که ذهن برای فرار از کمبودهای واقعیت، جهانهای کاملی میسازد. جالب اینجاست که مغز هنگام تجسم این صحنههای خیالی، تقریباً همان نواحیای را فعال میکند که هنگام تجربه واقعی آنها فعال میشوند. آیا این خیالپردازیها تسکیندهندهاند یا زخم کهنه را تازه میکنند؟
راهکار:
این تصویر قوی از یک خیالِ مشترک در مکانی ناموجود، میتواند پایهای برای یک داستان کوتاه یا یک قطعه موسیقی باشد. شاید جالب باشد که آن «خانه» و آن «خیابان» را در یک اثر هنری دیگر (مثلاً یک طراحی یا یک قطعه صوتی) دقیقتر تجسم کنی.