عشق تا آخرین نفس و آخرین قطره خون:
قلب انسان در طول عمر تقریباً ۲.۵ تا ۳ میلیارد بار میتپد و در هر تپش حدود ۷۰ میلیلیتر خون پمپاژ میکند؛ یعنی تا آخرین تپش، حدود ۲۰۰ میلیون لیتر خون جابهجا میشود. جالبتر اینکه عشق پرشور نواحی دوپامینی مغز را فعال میکند، درست همان مسیر پاداشی که در اعتیاد نیز فعال است. پس «تا آخرین قطره خون» از نظر عصبی یک اغراق شاعرانه نیست، یک تجربه شیمیایی واقعی است.
راهکار:
این سطح از تعهد عاطفی در روانشناسی به «ادغام هویتی» نزدیک میشود؛ یعنی مرز بین «من» و «معشوق» کمرنگ شده است. از منظر عصبشناسی، این جملات مسیر پاداش مغز را فعال میکنند و به همین دلیل تکرارشان برای خود گوینده هم لذتبخش است، نه فقط برای مخاطب.