عاشق شدن تلخ

درد بی درمان عشق؛ وقتی نفرین مادر می‌گیرد:

در علوم اعصاب، عشق رمانتیک همان نواحی مغزی را فعال می‌کند که در اعتیاد به مواد مخدر روشن می‌شود: هسته اکومبنس و مدار پاداش دوپامینی. برای همین درد عشق شبیه سندرم ترک است و جدایی مانند قطع ناگهانی یک ماده مخدر حس می‌شود. مغز انسان بین درد فیزیکی و درد عاطفی تمایز چندانی قائل نیست؛ بنابراین «درد بی‌درمان» فقط تعبیر شاعرانه نیست، بلکه واکنش زیستی واقعی است.

راهکار:

نفرین مادر شاید ناخودآگاه به مجوزی برای عاشق شدن تبدیل شده؛ انگار عشق همان جایی است که هم لذت و هم درد بی‌درمان را با هم دارد. این تجربه می‌تواند نقطه شروع نوشتن یک روایت کوتاه از لحظه‌ای باشد که فهمیدی نفرین گرفته است.