آیا عشق واقعاً کور و کر میکند؟:
جالب است بدانید این ضرب‌المثل ریشه در زیست‌شناسی دارد: در مغز انسان هنگام عاشق شدن، سطح سروتونین کاهش می‌یابد و دوپامین بالا می‌رود – دقیقاً مشابه الگوی مغزی افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی! یعنی عشق شدید، یک نوع «وسواس موقت» است که منطق را تعطیل میکند. اما نکته شگفت‌انگیز: این حالت فقط ۱۲ تا ۱۸ ماه دوام دارد و بعد از آن مغز به حالت عادی برمی‌گردد. پس شاید حکمت «سی کن» در این است که بدانیم این کوری موقتی است و نباید در آن دوران تصمیمات مادام‌العمر گرفت. سوالی که پیش می‌آید: آیا می‌توان در همان ماه‌های اول عشق، با آگاهی از این مکانیسم، تصمیمات عاقلانه‌تری گرفت؟
راهکار:
این جمله به یک باور رایج اشاره دارد که عشق باعث نادیده گرفتن عیب‌ها می‌شود. اما جالب است بدانید تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد در مراحل اولیه عشق، فعالیت قشر پیش‌پیشانی (مرکز تصمیم‌گیری منطقی) کاهش می‌یابد و دوپامین و اکسی‌توسین بالا می‌رود. پس این «کوری» یک مکانیسم بیولوژیک برای پیوند عمیق است، نه صرفاً ضعف شخصیتی. برای حفظ تعادل، می‌توانید پیش از تصمیم‌گیری‌های مهم، چند روز صبر کنید تا هورمون‌ها فروکش کنند.