عاشق شدن بیش از حد

زیادی عاشق نشو؛ راز تلخ عشق و داغون شدن:

از دید عصب‌شناسی، عشق شدید همان مسیر اعتیاد را فعال می‌کند؛ دوپامین و اکسی‌توسین بالا می‌روند و مثل هر مادهٔ اعتیادآور، با گذشت زمان برای رسیدن به همان لذت اولیه به «مقدار بیشتری» نیاز دارید. به همین دلیل جدایی ناگهانی فقط غم نیست، بلکه سندرم ترک واقعی با علائم جسمی مثل بی‌خوابی و تپش قلب ایجاد می‌کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد مغز فرد عاشقِ طردشده شبیه مغز معتادی است که دوز مصرفی‌اش را قطع کرده‌اند. پس «زیادی عاشق شدن» فقط استعاره نیست؛ یک مکانیسم شیمیایی است. سؤال اینجاست: آیا می‌شود بدون این سم، عشق را تجربه کرد؟

راهکار:

این جمله به‌جای مهار عشق، ترس از سوختن را آموزش می‌دهد. روایت جایگزین: زیادی عاشق نشدن یعنی مرزهایت را گم نکنی، نه اینکه از عشق بترسی؛ همان‌جایی که عشق هوشیاری‌ات را نمی‌گیرد، داغون‌کننده هم نیست.