بوسیدنیترین چشمها؛ چشمان تو از میان همه آدمهای قبلی:
چشمها تنها عضوی از بدناند که مویرگهایشان مستقیم به مغز وصل است؛ برای همین نگاه کردن به چشم کسی، همان لحظه مدار دوپامین و اکسیتوسین را فعال میکند. وقتی میگویی «بوسیدنیتر»، مغزت در واقع دارد واکنش مردمکها و تقارن چهره را مقایسه میکند—جذابیت نه در فرم، که در پاسخ مردمکِ طرف مقابل است. سؤال: اگر کسی چشمهایش را ببندد، باز هم همان حس را داری؟
راهکار:
این متن از جنس تعریف است؛ میشود آن را یک اعتراف هم خواند: بعد از دیدن آدمهای زیاد، چشمهای او را «بوسیدنیترین» دیدهای. بازنویسی برای برگشت به متن: «کلی آدم اومد و رفت، ولی چشمای تو تنها جایی بود که دلم خواست بمونم.»