چرا عاشق شدن حتی با قلبی شکسته ارزشش را دارد؟:
تحقیقات عصبشناختی نشان میدهد که عشق و طرد شدن، هر دو، مسیرهای دوپامین و اکسیتوسین را فعال میکنند. یعنی همان مادهای که اعتیاد ایجاد میکند، عشق را هم اعتیادآور میکند. اما نکته شگفتانگیز: مغز پس از شکست عشقی، نوروپلاستیسیته بالایی پیدا میکند و سریعتر رشد میکند. آیا این یعنی شکستهای عاطفی، نوعی بهروزرسانی نرمافزاری ذهن هستند؟
راهکار:
عاشق شدن یک ریسک محاسبهشده نیست؛ یک جهش ایمانی به سوی زیستن کاملتر است. آنهایی که جرات میکنند، داستانهای عمیقتری برای روایت دارند.