عاشق شدن با وجود شکست

پارادوکس عشق: وقتی می‌دونی آخرش جداییه اما بازم عاشق می‌شی:

تحقیقات علوم اعصاب نشون داده که در لحظه عاشق شدن، سیستم دوپامین و اکسی توسین کاملاً بخش منطقی پیش‌پیشانی‌خز را خاموش می‌کنه. یعنی مغز عمداً چشم‌هایت را روی آمار ۸۰٪ جدایی عشق‌های اول می‌بنده تا بتونی ریسک کنی. این یک مکانیزم تکاملی برای بقای رابطه‌ست. سوال تیز: آیا می‌شه عشق واقعی داشت بدون اینکه این «نابینایی» انتخابی رو تجربه کنی؟

راهکار:

این متن انگار می‌گه عشق واقعی همونیه که با چشم‌های باز قدم می‌ذاری توی مسیری که می‌دونی تهش جداییه. یعنی شجاعت پذیرش رنج به خاطر لحظه‌ی حال.