برگشتن بعد از جدایی؛ نشانه عشق است یا پشیمونی؟:
پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهد جدایی مثل ترک اعتیاد، سیستم دوپامین را بههم میریزد و «زیان» بیشتر از «عشق» باعث بازگشت میشود. مغز ما محرکهای ازدسترفته را با ارزشتر از واقعیتشان پردازش میکند؛ پدیدهای به نام «زیانگریزی». پس برگشتن اغلب واکنش اعتیادی به نبودِ پاداش است، نه آگاهی به عشق. اگر این بار هم برگشت، آیا فقط بهخاطر این است که جای خالی را تحمل نمیکند؟
راهکار:
شاید برگشتن نه عشق باشه و نه صرفاً پشیمونی؛ بلکه ترس از دست دادن و تحملنکردن جای خالی باشه. آدمی که برمیگرده، بیشتر به خاطره وابسته است تا به خودِ تو؛ این را به جای «دلیل عشق» بودن، «نشانهٔ خلأ» ببین.