علت عاشق از علتها جداست؛ راز بیدلیلی عشق:
در عصبشناسی، عشق پرشور دقیقاً همان مدارهای اعتیاد را فعال میکند: دوپامین و اکسیتوسین. پژوهشها نشان داده وقتی عاشق تصویر معشوق را میبیند، همان مسیر پاداشی روشن میشود که در وابستگی به مواد مخدر فعال است. پس بیعلتی عشق شاید نه نقص، بلکه ماهیت زیستشناختی ماست. اگر عشق یک «اعتیاد تکاملی» باشد، آیا رمانتیک بودنش کم میشود؟
راهکار:
میتوان این بیت را از زاویهای دیگر دید: عشق نه یک معلول، که یک «حالت وجودی» است؛ بهجای دنبال دلیل گشتن، به چگونگی حضورش در زندگی نگاه کن.