عشق یکطرفه؛ وقتی عاشق کسی هستی که دلش جای دیگری است:
مغز در عشق یکطرفه دقیقاً مثل اعتیاد رفتار میکند؛ دوپامین فقط وقتی آزاد میشود که «احتمال» پاداش هست، نه خود پاداش. به همین دلیل لبخندِ اتفاقیِ طرفِ بیخبر، همانقدر در مدار پاداش شما انفجار ایجاد میکند که یک پیام عاشقانه. شما به امید گیر نکردهاید؛ به عدمقطعیت معتاد شدهاید. چطور میشود مغز را از این چرخه خارج کرد؟
راهکار:
عشق یکطرفه یعنی داری به آینهای نگاه میکنی که تصویر تو را برنمیگرداند؛ اما همین آینه به تو نشان میدهد چقدر ظرفیت دوستداشتن داری. شاید این دلتنگی، نه دربارهی کمارزشی تو، که دربارهی مسیری است که هنوز به آدمِ «متقابل» نرسیدهای.