عشق یک طرفه و تلخیِ عاشقِ همه بودن:
در روانشناسی، عشق یکطرفه با فعالسازی مدار پاداش مغز و ترشح دوپامین در شرایط عدم قطعیت تقویت میشود؛ دقیقاً مانند قمار. پدیدهای به نام «لیمرنس» باعث وسواس فکری نسبت به فردی میشود که پاسخ نمیدهد. عدم دسترسی، ارزش ادراکی معشوق را بالا میبرد و چرخه درد و لذت را تداوم میبخشد. آیا میتوان این چرخه را شناخت و شکست؟
راهکار:
این متن را میتوان بهجای صرفاً فقدان، بهمثابه سند آزادی از رابطهای نابرابر خواند؛ چون عشقی که همهجا پخش میشود، عمق ندارد. نسخه بعدیاش میتواند این باشد: «او عاشق همه بود، پس عاشق هیچکس نبود.»