من او را دوست داشتم و او او را؛ روایت عشق یکطرفه:
پژوهشهای علوم اعصاب نشان میدهد طرد عاطفی همان مدارهای درد فیزیکی را فعال میکند؛ مطالعهی آیزنبرگر در ۲۰۰۳ ثابت کرد که تجربهی «دوست داشته نشدن» در قشر سینگولیت قدامی و اینسولای قدامی مثل سوختگی واقعی پردازش میشود. پس این جمله فقط توصیف یک احساس نیست، بلکه گزارش یک واکنش عصبیِ واقعی است. آیا دانستن اینکه بدنِ تو این درد را واقعی میداند، تحملش را سختتر یا قابلدرکتر میکند؟
راهکار:
این جمله را میتوان به یک چرخهی نافرجام تبدیل کرد: من عاشق او بودم، او عاشق دیگری، و آن دیگری عاشق کسی دیگر. اگر میخواهی روایت را ادامه بدهی، از «او»ی آخر شروع کن و ببین عشق کجا گم شد.