دوست داشتن کسی که دروغ میگه؛ عاشق حرف زدن با او:
وقتی کسی جذاب دروغ میگه، مغزت به جای مرکز منطق، مرکز پاداش رو فعال میکنه. پژوهشهای عصبشناسی نشون داده روایتهای غیرمنتظره حتی اگه دروغ باشن، دوپامین آزاد میکنن و الگوی پاداشِ غیرقابلپیشبینی (مثل قمار) شنیدن رو اعتیادآورتر از حقیقتِ ثابت میکنه. برای همین عاشق حرفزدن با دروغگو میشی؛ نه علیه منطقت، بلکه بهخاطر سیستم پاداش مغزت.
راهکار:
نکتهی جالب اینجاست که شاید عاشق خودِ حرفها نبودی؛ عاشقِ اون احساسِ خاصی بودی که موقع شنیدن داشتی. دفعهی بعد از خودت بپرس: دلم برای اون آدم تنگ شده، یا برای نسخهای از خودم که کنارش بودم؟