عاشق چشات منم

تب تند عشق و وعده هزارساله؛ شعری که از دست نکشیدن می‌گوید:

در روان‌شناسی، تب استعاره‌ی بی‌نقصی است: عشق رمانتیک با ترشح نوراپی‌نفرین دمای بدن را بالا می‌برد و با دوپامین مدار پاداش را شبیه تب واقعی روشن می‌کند. سروتونینِ عاشق تا سطح وسواس پایین می‌آید؛ به همین دلیل فکر معشوق مثل تب ول‌کن نیست. از منظر تاریخ ادبیات، «هزار سال خواستن» با عهدنامه‌های عاشقی در غزل عراقی و سعدی هم‌خانواده است.

راهکار:

این شعر دو لبه دارد: شور بی‌پایان می‌تواند به رابطه امنیت بدهد یا به ترس از دست رفتن تبدیل شود. اگر این تب از جنس اشتیاق است نه اضطراب، همان سوختی است که رابطه را از تکرار نجات می‌دهد.