عاشق بودن جرم نیست؛ نگاهی به آزادی عشق:
در مغز، عشق رمانتیک مدار پاداش دوپامین و استرس اکسیتوسین را همزمان فعال میکند؛ به همین دلیل تهدید و مجازات آن را خاموش نمیکند، بلکه به شکل وسواس فکری تقویت میشود. در قرون وسطی اروپا برخی عشقهای طبقاتی را جرم میدانستند و دادگاههای عشقی برای آن حکم صادر میکردند. اگر عشق جرم بود، آیا نوع بشر تاکنون دوام میآورد؟
راهکار:
این جمله را میتوان یک بیانیهٔ عصری خواند: در دورهای که قضاوت اجتماعی سریعتر از احساس واقعی میدود، تأکید بر «جرم نبودن عشق» یعنی جابهجایی تمرکز از ترس به اصالت. عشق بهجای آنکه تهدید شود، به نماد مقاومت بدل میشود.