جذابیت بداخلاقی؛ وقتی بداخلاقی یک ویژگی به نظر میرسد:
پدیدهای که میبینی «اثر هالهای» است؛ ادوارد ثورندایک در ۱۹۲۰ نشان داد مغز یک ویژگی مثبت مانند زیبایی را به تمام شخصیت تعمیم میدهد. نتیجه؟ بداخلاقی دیگر نقص نیست، بلکه امضای شخصیتی و نشانهی جذابیت تفسیر میشود. مدار پاداش مغز با دیدن چهرهی جذاب دوپامین ترشح میکند و آستانهی تحمل رفتارهای منفی را بالا میبرد. آیا بعد از فروکش کردن جذابیت اولیه، همان بداخلاقی برایت غیرقابل تحمل شده؟
راهکار:
به این پدیده در روانشناسی «اثر هالهای» میگویند؛ مغزت زیبایی را به همهی رفتارها تعمیم میدهد و بداخلاقی را به یک ویژگی مثبت تبدیل میکند. جالب اینجاست که این خطای شناختی در روزهای اول آشنایی قویتر است و با گذر زمان ممکن است همان بداخلاقی به هزینهای جدی تبدیل شود.