فاصله برای دل عاشق معنا ندارد؛ چرا؟:
بر اساس یافتههای عصبشناسی، عشق رمانتیک فعالیت بادامه مغز، مرکز ترس، را کم میکند و سیستم پاداش را فعال نگه میدارد؛ یعنی مغز عاشق، فاصلهی فیزیکی را بهمثابه تهدید یا فقدان ثبت نمیکند. آزمایش «استروپ عاطفی» هم نشان داده نام معشوق مثل نام خودِ فرد پردازش میشود و مرز خود/دیگری فرو میریزد. پس «فاصله معنا ندارد» یک استعارهی ادبی نیست؛ توصیف یک مکانیسم عصبشناختی برای حفظ دلبستگی در غیاب فیزیکی است.
راهکار:
معکوس این جمله هم درست است: اگر فاصله معنا ندارد، نزدیکیِ فیزیکی هم بهتنهایی معنا نمیسازد. پس «دوری» و «نزدیکی» هر دو ساختهی ذهناند؛ آنچه میماند، حضورِ دیگری در نقشهی عاطفی توست.