اعماق دروغ

اعماق دروغ؛ خنده تلخ یک عشق نامتقارن:

در روانشناسی شناختی، مغز انسان قادر است «صداقت عمیق» را شبیه‌سازی کند، چون بخش پیش‌پیشانی در دروغ‌گویی و عشق واقعی هر دو فعال می‌شود. به همین دلیل است که گاهی دروغ‌گو خودش هم فریب می‌خورد که عشقش واقعی است. این یعنی مرز بین عمق وجود و عمق دروغ فقط یک پالس عصبی است.

راهکار:

این تضاد بین «اعماق وجود» و «اعماق دروغ» در واقع تناقض‌نمای جالبی می‌سازد: عمق احساس شما واقعی بود، اما عمق دروغ او هم به همان اندازه عمیق بود. شاید بشود گفت این یک «عشق نامتقارن» است، نه فقدان عشق.