من آدم ستیزم: فراتر از زنستیزی و مردستیزی:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد میزانتروپی (آدمستیزی) گاه با بهرهی هوشی بالاتر و تجربهی ناامیدیهای مکرر همراه است. مغز انسانهای بدبین معمولاً الگوهای منفی را سریعتر تشخیص میدهد، اما همین دقت باعث انزوای اجتماعی میشود. جالب این که میزانتروپها اغلب در پیشبینی رفتار دیگران دقیقتر از خوشبینها عمل میکنند. آیا این بدبینی، نوعی مکانیزم دفاعی برای جلوگیری از آسیب دیدن است؟
راهکار:
این جمله در ظاهر اعلام بدبینی کامل است، اما میتوان آن را به مثابهی اعتراضی علیه دوگانههای سطحی جامعه تعبیر کرد. شاید پیشنهادی برای گسترش این ایده: «اگر آدمستیزی یعنی ناامیدی از همه، پس تعریف تو از «آدم» چیست؟» این سوال میتواند بحث را به سوی معیارهای واقعی انسانیت بکشاند.