ترس از عاقبت اعتماد و دلسوزی دروغین:
تحقیقات روانشناسی اجتماعی نشان میدهد «بیاعتمادی تعمیمیافته» یک مکانیسم دفاعی رایج پس از خیانت است، اما میتواند منجر به «خود-تمامکنندگی» شود: با پیشفرض عدم اعتماد، رفتارهای دفاعی ما باعث دفع افراد صادق شده و در نهایت فقط افراد غیرقابل اعتماد را جذب میکنیم. آیا این چرخه را در اطرافیان دیدهاید؟
راهکار:
این دیدگاه میتواند ناشی از یک تجربهی دردناک باشد. شاید مفید باشد که به جای تمرکز بر «ترس از عاقبت»، روی «معیارهای تشخیص افراد قابل اعتماد» تحقیق کنیم. این تغییر کوچک در کانون توجه، از یک حالت انفعالی و ترسیده به یک حالت فعال و هوشیار میبرد.