عادت به ماندن یک نفر و ترس از جدایی:
از نظر عصبشناسی، عادت به یک فرد فعالسازی مسیرهای دوپامینی مشابه اعتیاد است. مغز شما انتظار پاداش (تأیید، حضور) را دارد و ترک ناگهانی آن، علائم محرومیت ایجاد میکند. آیا این وابستگی یک انتخاب است یا یک برنامهریزی زیستی؟
راهکار:
میتوانی این حس را با نوشتن لیستی از فعالیتها یا اهدافی که مستقل از آن شخص هستند، بازنگری کنی. این کار به مغزت کمک میکند مسیرهای عصبی جدیدی برای لذت بردن بسازد.