ناراحتم از رفتنِ ناگهانیات؛
از قهوهای که هنوز به یاد تو در فنجان ریخته میشود،
اما دیگر کسی نیست که در سرمای نبودنت،
گرمایی به این خانه ببخشد...
و چه تلخ است عادت کردن به حضوری که دیگر نیست، اما هنوز در تمام لحظهها جریان دارد.
✍️من :)
️
از قهوهای که هنوز به یاد تو در فنجان ریخته میشود،
اما دیگر کسی نیست که در سرمای نبودنت،
گرمایی به این خانه ببخشد...
و چه تلخ است عادت کردن به حضوری که دیگر نیست، اما هنوز در تمام لحظهها جریان دارد.
✍️من :)
️
4.6
Ani gidişinize üzüldüm;
Hatıralarında hâlâ fincana dökülen kahveden,
Ama yokluğunun soğuğunda kimse kalmadı,
Bu eve sıcaklık verin...
Ve artık var olmayan ama her an akmaya devam eden bir varlığa alışmak ne kadar acıdır.
✍️Ben:)
Hatıralarında hâlâ fincana dökülen kahveden,
Ama yokluğunun soğuğunda kimse kalmadı,
Bu eve sıcaklık verin...
Ve artık var olmayan ama her an akmaya devam eden bir varlığa alışmak ne kadar acıdır.
✍️Ben:)
مغز انسان برای سازگاری با فقدان، مسیرهای عصبی جدید...