عادت به فرار

عادت به فرار؛ وقتی ترک کردن، عادت می‌شود:

در روان‌شناسی، «فرار» پاداش‌دهنده است: هر بار از موقعیت اضطراب‌زا دور می‌شوی، مغز احساس آرامش می‌کند و همین آرامش، رفتار فرار را قوی‌تر می‌کند. به این چرخه «شرطی‌سازی اجتنابی» می‌گویند؛ یعنی هر فرار، ترس را بزرگ‌تر می‌کند، چون به مغز یاد می‌دهد آن موقعیت واقعاً خطرناک است. سؤال این است: آیا می‌شود به جای فرار از ترس، به ترس نگاه کرد؟

راهکار:

اگر می‌خواهی این ایده را گسترش بدهی، آن را به شکل گفت‌وگویی بین «عادت» و «فرار» بنویس: یکی مدام می‌گریزد و دیگری مدام به او پناه می‌دهد.