زندگی کوتاهتر از آن است که عادی باشی؛ چطور خاص باشیم؟:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد مغز زمان را از روی میزان تازگی تجربهها تخمین میزند؛ به همین دلیل یک مسیر جدید همیشه طولانیتر از مسیر تکراری به نظر میرسد. زندگی عادی، کدهای عصبی تکراری تولید میکند و وقتی به عقب نگاه میکنی، سالهای تکراری مثل یک روز میگذرند. «عادی نبودن» یعنی ساخت خاطرههای باکیفیتتر، یعنی کندتر گذشتن زمان. آخرین تجربهای که مغزت ناگهان بیدار شد چه بود؟
راهکار:
نگاه دیگر: این جمله یک انتخاب است؛ میتوانی به جای «عادی نبودن» روی «آگاهانه زیستن» تمرکز کنی. همان زندگی روزمره هم اگر با حضور ذهن و تجربههای ریز تازه همراه شود، از تکرار خارج میشود.