ای که از کوچه معشوقه ما میگذری

شعر طنز راحت باش بگذر؛ کوچه محل گذر است:

پارادوکس سرکوب فکر: هرچه بیشتر بخواهی به رهگذرِ آشنا فکر نکنی، ذهن بیشتر صحنه را تکرار می‌کند. طنز مسیر میان‌بر است؛ خندیدن به همان خاطره بار هیجانی‌اش را پایین می‌آورد و آن را از تهدید به اتفاق تبدیل می‌کند. کوچه محل گذر است، نه موزه.

راهکار:

این بیت طنزِ پذیرش است: کوچه را محل گذر می‌بیند تا از اضطراب انتظار فاصله بگیرد. خنده و قلب شکسته کنار هم یعنی خاطره هنوز هست، اما می‌توان آن را از «مالکیت» به «تماشا» تغییر داد؛ نه انکار، نه پرورش.