ای کاش توی همین زندگی دستت رو بگیرم:
در روانشناسی، خیالپردازیِ «زندگی دیگر» نوعی تفکر خلاف واقع بالارونده است؛ اما رد کردن آن یعنی بازگشت به واقعیت و انتخاب عاملیت. جالبتر اینکه لمس دست معشوق فقط استعاری نیست: تماس پوستی اکسیتوسین ترشح میکند و کورتیزول را کاهش میدهد؛ یعنی «همین زندگی» از نظر زیستی هم آرامبخشتر از هر دنیای موازی است. حالا اگر این دست یافتنی باشد، ترس از گرفتنش چه نام دارد؟
راهکار:
این جمله را میشود یک بیانیهٔ ضدِ تعویق عاطفی خواند؛ یعنی ردِ «زندگی بعدی» و اصرار بر همین لحظه. تکاندهندهترش شاید این باشد: «دستی که اینجا گرفته نشود، در هیچ دنیای موازیای گرم نمیشود.»