خاطره دستنیافتنی یا گزینه دمدست؟:
اصل «کمیابی» در روانشناسی (رابرت سیالدینی) میگه آدمها چیزهای نایاب رو ارزشمندتر میدونن. خاطرهی دستنیافتنی بودن، هالهای از رمز و راز و قدرت میسازه. جالب اینجاست که همین مکانیسم، در روابط باعث «اثر رومئو و ژولیت» میشه: موانع، جذابیت رو بیشتر میکنن. اما آیا این استراتژی در بلندمدت پایداره؟
راهکار:
این نگاه نشوندهندهی عزت نفس بالاست، ولی سوال اینجاست: آیا حاضر هستی برای این اصل، تنهایی رو هم بپذیری؟ گاهی «همهچیز» به معنی «هیچچیز» هم میتونه باشه.