هفت دقیقه مرور خاطرات بعد مرگ و نیمی که با تو گذشت:
پدیدهی «مرور زندگی» فقط روایت عرفانی نیست. در مطالعهای روی بیماران دچار ایست قلبی، پس از توقف قلب، انفجاری از امواج گاما در قشر مغز ثبت شد؛ همان الگویی که هنگام یادآوری حافظه فعال میشود. مغز در آستانهی مرگ احتمالاً خاطرات را نه بهترتیب زمانی، بلکه بر اساس بار هیجانی مرور میکند. یعنی اگر نیمی از خاطراتت با یک نفر گره خورده، آن رابطه قویترین شبکهی عصبی را در هیپوکامپ ساخته. سؤال: اگر آخرین ۷ دقیقه فقط همین نیمه پخش شود، پایانش تلخ است یا کامل؟
راهکار:
مغز هنگام مرگ فقط خاطرات را پخش نمیکند؛ آنها را بر اساس شدت هیجانی رتبهبندی میکند. اگر نیمی از خاطراتت با اوست، یعنی آن رابطه عمیقترین شبکهی عصبی را در هیپوکامپ تو ساخته. این یک کسری نیست، یک امضای عصبی از عشق است.