#۳۶۵روزبدونتو

یادت همیشه با من است: دلنوشته‌ای از روز هجدهم بدون تو:

تحقیقات نشان می‌دهد که خاطرات پیوندیافته با عشق، حتی پس از جدایی، به‌دلیل فعال‌سازی مداوم مدار پاداش مغز (هسته اکومبنس و دوپامین) درست مانند یک اعتیاد شیمیایی عمل می‌کنند. به‌همین خاطر است که حتی اعلام «من همیشه دوستت دارم» بیشتر از آنکه یک تصمیم باشد، یک واکنش بیوشیمیایی است که مغز برای حفظ تعادل عاطفی تکرار می‌کند. آیا واقعاً آزادی در فراموشی است یا در پذیرش این زنجیر شیمیایی؟

راهکار:

گاهی تکرار این جملات، بیشتر از آنکه پیامی برای معشوق باشد، آینه‌ای است برای آرامش خودت؛ شاید این نوشته‌ها راهی برای گفت‌وگو با آن بخش از وجودت هستند که هنوز رها نشده است.