آرزوی بازگشت: کابوس یا واقعیت؟:
این عبارت زیبا، تجسمی عمیق از آرزوی بازگشت به گذشتهای بهتر است. از دیدگاه روانشناسی، چنین آرزویی که یک حقیقت تلخ فقط یک کابوس باشد، اغلب نشانهای از «تفکر آرزومندانه» (Wishful Thinking) است. این یک سازوکار دفاعی طبیعی ذهن برای مقابله با درد عمیق و اندوه است، تا با تصور یک واقعیت دلخواه، از شدت ضربه عاطفی بکاهد. این بیانگر امید پنهان برای رهایی از بار سنگین واقعیت است.
راهکار:
احساسات خود را بپذیرید. در کنار آرزوی بازگشت، به دنبال راههایی برای التیام و ساختن آیندهای بهتر باشید. تمرکز بر قدمهای کوچک و قابل کنترل، میتواند از حالت منفعلانه آرزو به امید فعال تبدیل شود و به شما قدرت انتخاب و عمل بدهد.