چرا گاهی قلب لیاقت آلزایمر را دارد؟:
در علوم اعصاب، پدیدهای به نام «فراموشی هدفمند» (Motivated Forgetting) وجود دارد: مغز میتواند عمداً دسترسی به خاطرات ناراحتکننده را محدود کند. این با فعالسازی قشر پیشپیشانی و مهار آمیگدال (مرکز هیجان) انجام میشود. جالب این که این فرایند اختیاری نیست، اما در افراد با تابآوری بالا بیشتر رخ میدهد. پس شاید درویش به این مکانیسم اشاره دارد که قلب (احساس) گاهی بهتر از عقل میداند چه چیزی را فراموش کند. سؤال: آیا تا به حال تجربه کردهاید که ناخودآگاه خاطرهای را فراموش کنید و بعداً متوجه شوید چقدر بهنفع شما بوده؟
راهکار:
این جمله بیشتر یک تأمل شاعرانه است تا سؤال یا باور نادرست. اگر بخواهیم زاویهای تازه به آن بدهیم: شاید گاهی فراموشی عمدیِ خاطرات تلخ، نه ضعف، که نوعی سازوکار بقای عاطفی باشد. مثل وقتی که مغز برای محافظت از ما، خاطرات دردناک را تکهتکه یا کمرنگ میکند. پس شاید «آلزایمر قلب» انتخاب خودمان باشد، نه بیماری.