درد خداحافظی نکردن؛ وقتی یک تکه از وجودت میرود:
آیا میدانستید مغز انسان در هنگام جداییهای ناگهانی، همان مدارهای عصبی درد فیزیکی را فعال میکند؟ تحقیقات نوروساینس نشان داده است که طردشدگی و فقدان، ناحیهٔ «قشر سینگولیت قدامی» را تحریک میکند – همان جایی که درد جسمی را ثبت میکند. به همین دلیل است که دلتنگبودن واقعاً «درد دارد». اینجا شما نهتنها با یک فقدان عاطفی، که با یک زخم زیستشناختی روبهرو هستید. سؤال بهجامانده: آیا بهتر نیست گاهی با پذیرش این درد، به جای انکار، عزاداری را شروع کنیم؟
راهکار:
این حس که بخشی از وجودت با رفتن او خاموش شده، ریشه در «اثر زیگارنیک» دارد: مغز ما کارهای ناتمام را بهتر از کارهای تمامشده به خاطر میسپارد. شاید نوشتن یک نامهٔ خداحافظی (حتی بدون فرستادن) بتواند آن حلقهٔ ناقص را ببندد و ذهن را آزاد کند.