تنهایی فرصتی برای پرواز و کشف خود:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده که تنهاییِ انتخابی، برخلاف تنهاییِ تحمیلی، باعث فعالشدن شبکه حالت پیشفرض مغز میشه؛ همون شبکهای که با خلاقیت، خودآگاهی و حل مسئله مرتبطه. ولی تنهاییِ اجباری دقیقاً همون مسیر عصبی درد جسمی رو فعال میکنه. پس کلید اثر تنهایی، انتخابی بودنشه، نه خودِ تنهایی. شما تنها رو انتخاب کردید یا تحملش میکنید؟
راهکار:
تنهاییِ واقعی اونجا شروع میشه که آدما دورت هستن ولی هیچکی صداتو نمیشنوه؛ پس این فرصت پرواز رو غنیمت بشمار، چون توی شلوغیِ آدمها پرندهها پرواز نمیکنن.