چرا با وجود درد مشترک از هم دوریم؟:
پژوهشها در روانشناسی اجتماعی نشان میدهد «شکاف همدلی» باعث میشود آدمها در مواجهه با رنج دیگران، برای کاهش اضطراب خود فاصله بگیرند. یعنی درد مشترک گاهی بهجای پیوند، مکانیزم دفاعی «جلوگیری از غرق شدن» را فعال میکند. پس شاید این همه دوری، نه از شادی، که از ترس غرق شدن در غم یکدیگر است. آیا تا بهحال شده درد کسی را عمیقاً حس کنی و بعد ناخودآگاه از او دور شوی؟
راهکار:
اگر درد مشترک است، شاید نه برای نزدیک شدن، بلکه برای درک عمق فاصلههاست. پیشنهاد: تجربهٔ خود را از این دوری بنویس تا ببینی آیا واقعاً همه غمگیناند یا فقط تصور میکنی؟