سلامتیِ کسی که غمش را خوردیم و لبش را دیگری بوسید:
تحقیقات علوم اعصاب نشان می‌دهد که طرد و غم عشقی همان نواحی مغز را فعال می‌کند که درد جسمی (ACC و اینسولا). جالب اینجاست که بخش‌های مرتبط با دلبستگی (Nucleus Accumbens) همزمان خاموش می‌شوند، انگار مغز می‌گوید: این عشق مثل مواد مخدر اعتیادآور است، اما بدون پاداش. تو غم او را خوردی و دیگری لبش را بوسید، اما آیا این فداکاری از نظر تکاملی بقای ژن‌ها را تضمین می‌کند؟
راهکار:
این مصراع تصویری از ایثار در عشق است. اگر به دنبال رهایی از این حس هستی، می‌توانی آن را نه قربانی، بلکه انتخابی آگاهانه ببینی: تو غم را خوردی تا او لبخند بزند. ارزش این انتخاب با توست.